Мӯйҳои сунъӣматои дарози мулоим аст, ки ба пашми ҳайвонот монанд аст. Он бо роҳи ба ҳам андохтани бастаҳои нах ва риштаи майдакардашуда ба сӯзани бофандагии ҳалқадор сохта мешавад, ки ба нахҳо имкон медиҳад, ки ба сатҳи матоъ шакли мулоим часпанд ва дар тарафи муқобили матоъ намуди мулоимро ба вуҷуд оранд. Дар муқоиса бо пашми ҳайвонот, он бартариҳое ба монанди нигоҳдории баланди гармӣ, симулятсияи баланд, арзиши паст ва коркарди осон дорад. Он на танҳо метавонад услуби боҳашамат ва боҳашамати маводи пашминро тақлид кунад, балки инчунин метавонад бартариҳои фароғат, мӯд ва шахсиятро нишон диҳад.
Пӯсти сунъӣмаъмулан барои пальтоҳо, астарҳои либос, кулоҳҳо, гарданбандҳо, бозичаҳо, матрасҳо, ороишоти дохилӣ ва қолинҳо истифода мешавад. Усулҳои истеҳсолӣ бофандагӣ (бофандагии бофташуда, бофандагии чӯбӣ ва бофандагии дӯзандагӣ) ва бофандагии мошинӣ мебошанд. Усули бофандагии бофташуда зудтарин рушд кардааст ва ба таври васеъ истифода мешавад.
Дар охири солҳои 1950-ум, одамон тарзи зиндагии боҳашаматро пеш гирифтанд ва талабот ба пӯст рӯз аз рӯз афзоиш ёфт, ки боиси нобудшавии баъзе ҳайвонот ва кам шудани захираҳои пӯсти ҳайвонот гардид. Дар ин замина, Борг бори аввал пӯсти сунъиро ихтироъ кард. Гарчанде ки раванди рушд кӯтоҳ буд, суръати рушд босуръат буд ва бозори коркарди пӯст ва истеъмолии Чин саҳми муҳимро ишғол мекард.
Пайдоиши курку сунъӣ метавонад мушкилоти бераҳмӣ нисбат ба ҳайвонот ва ҳифзи муҳити зистро ба таври куллӣ ҳал кунад. Ғайр аз ин, дар муқоиса бо курку табиӣ, пӯсти курку сунъӣ нармтар, вазни сабуктар ва услуби мӯдтар дорад. Он инчунин гармӣ ва нафаскашии хуб дорад ва камбудиҳои курку табииро, ки нигоҳдории онҳо душвор аст, ҷуброн мекунад.
Мӯйҳои сунъии оддӣПӯсти он аз як ранг, ба монанди сафеди табиӣ, сурх ё қаҳва иборат аст. Барои беҳтар кардани зебоии пӯсти сунъӣ, ранги риштаи асосӣ бо пӯст якхела ранг карда мешавад, то матоъ қисми поёнии онро фош накунад ва сифати хуби намуди зоҳирӣ дошта бошад. Мувофиқи таъсири гуногуни намуди зоҳирӣ ва усулҳои анҷомдиҳӣ, онро ба плюши ҳайвонотӣ, плюши ҳамвор ва плюши ғелондашудаи тӯбӣ тақсим кардан мумкин аст.
Мӯйҳои сунъии Жаккардбандҳои нах бо нақшҳо якҷоя бо бофтаи заминӣ бофта мешаванд; Дар қисматҳои бе нақш, танҳо риштаи заминӣ ба ҳалқаҳо бофта мешавад, ки дар сатҳи матоъ таъсири барҷастаи коҷро ба вуҷуд меорад. Нахҳои рангаи гуногун ба сӯзанҳои бофандагии муайян, ки мувофиқи талаботи нақш интихоб шудаанд, ворид карда мешаванд ва сипас бо риштаи заминӣ якҷоя бофта мешаванд, то нақшҳои гуногуни нақшро ба вуҷуд оранд. Бофтаи заминӣ одатан бофтаи ҳамвор ё бофтаи тағйирёбанда аст.
Вақти нашр: 30 ноябри соли 2023